هر یکی سر به کار خویش نهد

کرده خوابی به نام بیداری

روز هنگامه شان چو گشت خراب

سفره خالی شد و اخی در خواب

رخ به صید و شکار خویش نهد

شب درآید، دگر همان بازیست

وقت آن عیش و کیسه پردازیست