مصرع دوم · شماره 8بچه خود بدو سپردندیشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.5در لنگر نهاده باز فراخ#6کرده ریش دراز را به دو شاخ#7خلق رومش نماز بردندی#8بچه خود بدو سپردندیانتخابشده9نان صاحب ز کار رندان بود#10گوشه بیکارشان چو زندان بود#11حوریان گرد او گروه شده#دربارهٔ این سطرسطر شماره 8 از «حکایت» است.سطر پیشینخلق رومش نماز بردندی→سطر بعدینان صاحب ز کار رندان بود←