مصرع دوم · شماره 22می نهاد از عمود خود داغششاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.19در نهانی انار و سیبش داد#20تا به تلبیس خود فریبش داد#21برد روزی به گوشه باغش#22می نهاد از عمود خود داغشانتخابشده23خر زه خویش در وعا می کرد#24هر دمی بر اخی دعا می کرد#25باغبان این بدید و گفت: ای خر#دربارهٔ این سطرسطر شماره 22 از «حکایت» است.سطر پیشینبرد روزی به گوشه باغش→سطر بعدیخر زه خویش در وعا می کرد←