غم مردی نمیخورد مردی

سنگ شاید کز آسمان آید

هر که او را درست باشد پس

نزود در قفای کودک کس

در جهان نیست صاحب دردی

اکثر کودکان چو زین طرزند

در بزرگی ادب کجا ورزند؟