بر دل تشنگان ببار چو میغ

دین سر عالمی به ماه کشد

که سر جاهلی به راه کشد

علم داری، ز کس مدار دریغ

می ده، ار زانکه مایه ای داری

مستعد کمال را یاری

عالمی کش به داد میل بود