مصرع دوم · شماره 12تن نهادم به عجز و خاموشیشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.9هر چه گوید به گوش دل بشنو#10ور جدل میکنی به مدرسه رو#11چون نظر کردم آن غضب کوشی#12تن نهادم به عجز و خاموشیانتخابشده13گر نه تسلیم کردمی در حال#14مرغ ریش مرا نهشتی بال#دربارهٔ این سطرسطر شماره 12 از «حکایت» است.سطر پیشینچون نظر کردم آن غضب کوشی→سطر بعدیگر نه تسلیم کردمی در حال←