پرده داری ز پس دریده مجوی

آنکه عیب تو گفت یار تو اوست

وانکه پوشیده داشت مار تو اوست

دوستی از درم خریده مجوی

خواجه ای، بگذر از غلامی چند

پخته ای، در گذر ز خامی چند

تا تو باشی به کار بالا دست