مصرع نخست · شماره 41هر کرا نفس شد پراگندهشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.38با خدا باش در میانه خلق#39بیحضوری مباش و بی شوقی#40تا بیابی ز جام ما ذوقی#41هر کرا نفس شد پراگندهانتخابشده42روح قدسیش کی شود زنده؟#43بگذر از ریش و سبلت و بینی#44که تو این نیستی که می بینی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 41 از «حکایت» است.سطر پیشینتا بیابی ز جام ما ذوقی→سطر بعدیروح قدسیش کی شود زنده؟←