مصرع دوم · شماره 42روح قدسیش کی شود زنده؟شاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.39بیحضوری مباش و بی شوقی#40تا بیابی ز جام ما ذوقی#41هر کرا نفس شد پراگنده#42روح قدسیش کی شود زنده؟انتخابشده43بگذر از ریش و سبلت و بینی#44که تو این نیستی که می بینی#45گرد هر در مگرد چون گولان#دربارهٔ این سطرسطر شماره 42 از «حکایت» است.سطر پیشینهر کرا نفس شد پراگنده→سطر بعدیبگذر از ریش و سبلت و بینی←