مصرع دوم · شماره 50نتوان نیز پای را بستنشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.47گر چه کارت به جای خود نبود#48هیچ فارغ مشو، که بد نبود#49سرت آغاز اگر کند جستن#50نتوان نیز پای را بستنانتخابشدهدربارهٔ این سطرسطر شماره 50 از «حکایت» است.سطر پیشینسرت آغاز اگر کند جستن→
شاعراوحدیشاعراوحدیشاعراوحدیشاعراوحدی