در زمین آنکه خار و خس بگذاشت

راست کن گور در پس بارو

خانه چون تیره و سیاه شود

نفش بروی کنی، تباه شود

تخم در وی کجا تواند کاشت؟

توبه چون راست شد ز بینش غیر

بتوان راست رفتن اندر سیر