دست بیمار در مگیر به مشت

ورنه فردا ترا خجل دارد

مستان از مرید بی دل دست

که قلم دور شد ز بی دل و مست

که نه بر نبض مینهی انگشت

پر به تقلید توبه کار شدند

که همان رند و باده خوار شدند