مرده خود توبه کرد از آب و ز نان

مده، ای خواجه، بی گرو زنهار

ترک را جبه، کرد را دستار

زنده را توبه ده، که دارد جان

آنکه از بهر نان کند توبه

مشنو گر به جان کند توبه

نتوان دیو را به راه آورد