روستایی نبود و در ده شد

زان تفرج چو غنچه بشکفتند

دل او با گمان چو یار نبود

دیدن صورتش به کار نبود

رز خالص به امتحان به شد

امتحان دید و غیب گویی کرد

طلب خرقه دو تویی کرد