وان کزین هر سه قوم بیرونند

هر یکی را نگاه دار مقام

وانکه لایق بود به خلوت و صوم

مهل او را دگر به صحبت قوم

مده این دانه شان، که بس دونند

ارمغانی مکن بریشان عرض

جز صلوه و زکوه و سنت و فرض