حاضرش میشناس، ذکر آنست

وآنکه سر حروف می داند

بی زبان و حروف میخواند

نتوانش سپاس، فکر آنست

لال گردی و گنگ ارین دانی

ور ندانی، کرا همی خوانی؟

آنکه او را نه آشنایی تو