تن به مرگ آشنا فرو برده

تحفه جان نهاده بر کف دست

روی دل کرده در سرای الست

سر به دریای «لا» فرو برده

تا چو در وی کند سعادت رو

تخته بیرون برد به ساحل «هو»

خاطری تیز و فکرتی ثاقب