تخته بیرون برد به ساحل «هو»

سر به دریای «لا» فرو برده

تن به مرگ آشنا فرو برده

تا چو در وی کند سعادت رو

خاطری تیز و فکرتی ثاقب

واردات جمال را راقب

در بر وی حواس بر بسته