ترک خوی به دست و عادت تو

بنده توفیق را چو اهل شود

گر چه سختست کار، سهل شود

اولین پایه ارادت تو

شیخ چون نزد خویش دادت بار

اختیار خود از میان بردار

تا مرید از مراد نفس نمرد