عیب« صوت الحمیر» میدانی

از درون تهی خوش آوازند

پر شکم شد، خر و رباب یکیست

تیره گردید، خاک و آب یکیست

بر سر سفره خر چه میرانی؟

شکمت پر شود، بخار کند

بر دماغ و دیو اندر آید از در تو