نحل را چون لطیف بود خورش

بر سر سفره خر چه میرانی؟

شکمت پر شود، بخار کند

بر دماغ و دیو اندر آید از در تو

گشت نخلی که شهد بود برش

خون حیوان مخور که گنده شوی

آب حیوان بخور، که زنده شوی