خون حیوان مخور که گنده شوی

بر دماغ و دیو اندر آید از در تو

نحل را چون لطیف بود خورش

گشت نخلی که شهد بود برش

آب حیوان بخور، که زنده شوی

آب حیوان مدان بجز دانش

چون بیابی، به نوش از جانش