دل چرا میل آن طعام کند؟

و آنچه بی خویش کرد خواب تو اوست

نان اگر پرخوری، کند مستی

کم خور، ای خواجه، کز بلا رستی

که حلال ترا حرام کند

گندم و گوشت خون شود در تن

خون منی گردد و منی روغن