ورا نامدار زمین خواندند

هم اندر زمان لشکر آنجا رسید

پشوتن سر و یال شیران بدید

بر اسفندیار آفرین خواندند

وزانجا بیامد کی رهنمای

به نزدیک خرگاه و پرده سرای

نهادند خوان و خورشهای نغز