ورنه هم عود ما بر آتش کن

کار ما گریه و نیاز بود

گر حریفی، شبی به روز آور

رخ در آن یار دلفروز آور

شب ما ناخوشیست، شب خوش کن

آنکه را جسته ای خریدارست

تو چه خسبی؟ چون دوست بیدارست