مصرع دوم · شماره 4پشت بر فضله مجاز کنیشاعراوحدیاثردر زهدقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1زهدت آن باشد، ای سعادت جوی#2کز متاع جهان بتابی روی#3روی در فضل بی نیاز کنی#4پشت بر فضله مجاز کنیانتخابشده5بر فرازی ز فقر صرف درفش#6زان توجه کلاه سازی و کفش#7نبود، گر ز زهد گیری رنگ#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «در زهد» است.سطر پیشینروی در فضل بی نیاز کنی→سطر بعدیبر فرازی ز فقر صرف درفش←