که ندارد، به خویشتن خندد

شیخکی روز و شب چو خر به چرا

از دو مرسل زیادتست چرا؟

هر که حال به خویش در بندد

به تکبر مریز بر کس زهر

گر امام دهی شوی، یا شهر

تا به چند از مقام رابعه لاف؟