دو الف یک جهت به بی نقطی

همه هم حرفتند و هم پیشه

نه تو دینار داری و من دانگ

به رخ من چرا برآری بانگ؟

این سقط چو نشد؟ آن سری سقطی؟

تو به ریش و به جبه معتبری

اگر آن ریش و اهلی چه بری؟