در غم عشق مردمی باید

تو به ریش و به جبه معتبری

اگر آن ریش و اهلی چه بری؟

گفت بگذار، گردمی باید

زان چنین در بلا و در بندی

که به تقدیر حق نه خرسندی

بنده ای، خیز و رخ به طاعت کن