زان چنین در بلا و در بندی

اگر آن ریش و اهلی چه بری؟

گفت بگذار، گردمی باید

در غم عشق مردمی باید

که به تقدیر حق نه خرسندی

بنده ای، خیز و رخ به طاعت کن

زآنچه او میدهد قناعت کن