در دل آتش نهاده چون لاله

لب او وانگهی شکایت دوست؟

راز او را ز خود چه میپوشند؟

چون به مشهور کردنش کوشند

غنچه وش لب به بسته از ناله

دل پر از درد و روی در وادی

بسته بر دوش زاد بی زادی