زهر نوشان بی ترش رویی

غنچه وش لب به بسته از ناله

دل پر از درد و روی در وادی

بسته بر دوش زاد بی زادی

تلخ عیشان بی تبه گویی

گر بلایی رسد ز عالم خشم

بر بلای دگر نهند دو چشم