بر تن او چه راحت و چه گزند؟

دل خوشند ار چه در گذار استند

تا مبادا که در دیار استند

نفس چون شد مفارق از پیوند

در خرابی چو گنج پوشیده

جام صد درد و رنج نوشیده

پیش زهره خروش کراست؟