مصرع نخست · شماره 13گاه خندی، ولی ز پنداریشاعراوحدیاثرمثالقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.10گاه با شاهدان قرین کندت#11گه به بالین مردگان باشی#12گاه پیش فسردگان باشی#13گاه خندی، ولی ز پنداریانتخابشده14گاه گریی، ولی به صد زاری#15گه سرافراز و گاه پست شوی#16گاه ناچیز و گاه هست شوی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 13 از «مثال» است.سطر پیشینگاه پیش فسردگان باشی→سطر بعدیگاه گریی، ولی به صد زاری←