مصرع دوم · شماره 14گاه گریی، ولی به صد زاریشاعراوحدیاثرمثالقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.11گه به بالین مردگان باشی#12گاه پیش فسردگان باشی#13گاه خندی، ولی ز پنداری#14گاه گریی، ولی به صد زاریانتخابشده15گه سرافراز و گاه پست شوی#16گاه ناچیز و گاه هست شوی#17گاه لافی زنی ز سربازی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 14 از «مثال» است.سطر پیشینگاه خندی، ولی ز پنداری→سطر بعدیگه سرافراز و گاه پست شوی←