مصرع دوم · شماره 20گه زبان آوری و گه خاموششاعراوحدیاثرمثالقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.17گاه لافی زنی ز سربازی#18گاهت آن زر که هست در بازی#19گاه زهرت دهند و گاهی نوش#20گه زبان آوری و گه خاموشانتخابشده21گاه اندر تبی و گه در تاب#22گاه در بزم و گاه در محراب#23چو ببیند که هیچ دم نزنی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 20 از «مثال» است.سطر پیشینگاه زهرت دهند و گاهی نوش→سطر بعدیگاه اندر تبی و گه در تاب←