مصرع نخست · شماره 79به چنین دوست تحفه جان بایدشاعراوحدیاثرمثالقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.76چون که از راستی نگشتی دور#77نیستی بخشدت ز تاب رخش#78محو گردی در آفتاب رخش#79به چنین دوست تحفه جان بایدانتخابشده80دل به شکرانه در میان باید#81تو ازین عهده گر برون آیی#82در نگر تا به شکر چون آیی؟#دربارهٔ این سطرسطر شماره 79 از «مثال» است.سطر پیشینمحو گردی در آفتاب رخش→سطر بعدیدل به شکرانه در میان باید←