نرسد آفتی به کشته تو

چون سپاه تو بار بربندد

عقل راه شمار بربندد

گر مجرد شود فرشته تو

عقل شمعست و علم بیداری

نفس خواب و هوس شب تاری

عقل را هم چو دل نداند کس