عقل شمعست و علم بیداری

عقل راه شمار بربندد

گر مجرد شود فرشته تو

نرسد آفتی به کشته تو

نفس خواب و هوس شب تاری

عقل را هم چو دل نداند کس

روح را دل نکو شناسد و بس