همی گشت پیچان و گریان به خاک

ز دُرنامنه خود جامه نو بجست

به آب اندر آمد سر و تن بشست

بیامد به پیش خداوند پاک

همی گفت کین اژدها را که کشت

مگر آنک بودش جهاندار پشت

سپاهش همه خواندند آفرین