دوست بی ترجمان سخن گوید

به زبانی ز بی زبانی گوش

بوی بادی که آن ز نجد آید

سنگ اگر بشنود به وجد آید

لب او بی زبان سخن گوید

ز لبش گر سخن نیوش آیی

بی سخن تا ابد به جوش آیی