آن جهان سود و این زیان کرده

به ادب گشته مستقیم احوال

دیده ور گشته در طریق کمال

پشت بر کار این جهان کرده

برده خود را به گوشه ای بی برگ

روح تسلیم کرده پیش از مرگ

عشق آن دلستان به قوت درد