مصرع دوم · شماره 4مگر از باز جستن صفتششاعراوحدیاثردر توحیدقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1بینش اوست غایت عرفان#2دانش او سرایت عرفان#3نرسد کس به کنه معرفتش#4مگر از باز جستن صفتشانتخابشده5احدیت نشان ذاتش دان#6صمدیت در صفاتش دان#7احدست او نه از طریق شمار#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «در توحید» است.سطر پیشیننرسد کس به کنه معرفتش→سطر بعدیاحدیت نشان ذاتش دان←