چون در آن قرب محو گردی تو

حاضر او بس، که بیحضوری تو

گر نه راه تقرب او رفتی

با تو «انی قریب» کی گفتی؟

صورت خویش در نوردی تو

دگرت لذت از جهان نبود

از توسر ازل نهان نبود