کس نپیچد سر از اشارت تو

مور از آسیب سیل و آفت سم

طلب ارزن و جو و گندم

گر ازین در بود عبارت تو

در جهان اسم اعظم او داند

و آن بود کوت بر زبان راند

هر که با نامش آشنا گردید