راه هنگامه گیر باز مده

خویش را زین غرور باز آور

روی در قبله نیاز آور

دل بهر یافه و مجاز مده

چند منقاد هر خسی باشی؟

جهد آن کن که خود کسی باشی

غول در ده مهل، که راه کند