کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 112

قایلش هر که هست، گو: میباش

چهرهٔ اوحدیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 109

    سخنی کز حضور گردد فاش

    #
  2. 110

    قایلش هر که هست، اگر سقط باشد

    #
  3. 111

    سخنی کز حضور گردد فاش

    #
  4. 112

    قایلش هر که هست، گو: میباش

    انتخاب‌شده
  5. 113

    چون درخت سخن رسید به بار

    #
  6. 114

    ننشینیم تا بود دستار

    #
  7. 115

    میوه گر نغز و پخته و نوریست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 112 از «در منع تقلید» است.