مشک ما خالصست و بوی کند

گهر ما ز بهر سفتن بود

هم بباید سخن بگفت آخر

مشک را چون توان نهفت آخر؟

عاشق مست های و هوی کند

تو که حلوا خوری و بریانی

خلق را در سخن نگریانی