که: بدانند حال ازین نیمم

تا دل من به دوست پیوستست

سورها گرد سر من بستست

دل من مست گشت و در بیمم

آنچه گفتم مگر به مستی بود

غلطست این، که عین هستی بود

من چه دانم به راه داشتنت؟