هر یکی رخ به مامنی دارند

سنگ جایی رود، که سنگ بود

آب از آتش ببر، که جنگ بود

آن که بی کار و آن که در کارند

آب ازین سنگ اگر گذار کند

چون به مرکز رسد قرار کند

بد بمیری، چو ناتمام روی